نویسنده در این نمایش نامه با نگاهی طنز و زبانی هجو, بر آن است
ساده ترین آرزوهای انسان معاصر را به تصویر کشد. این نمایش در یک
پرده و با دو کاراکتر در زمینه ای کاملا ذهنی نوشته شده است.
"هجو کلامی, گفت و گوها و شخصیت های نام آشنای کلیشه شده, همه
درموقعیت های تازه, یک کمدی هجایی را که هدفش تمسخر حماقت های
آدمی است خلق می کند".
|